دلِ فرزانه بی‌خویشتن است؛
به فراخیِ سرشتِ راستین، به هستی می‌ماند؛
چنان‌که درّه، باران را می‌پذیرد.

پس دلِ مردمان، دلِ اوست؛
با پاکان و پلشتان نیکی می‌ورزد؛
با راستان و ناراستان، راستی روا می‌دارد.

فرزانه دوبین نیست؛
یک را، سرشتِ مردمان را می‌بیند.

فرزانه در جهان نرم و بی‌آلایش است؛
دلِ او با دلِ جهان درآمیخته است.

پس مردمان چشم و گوش به او می‌سپارند؛
و او با آنان چون کودکانِ پاک‌نهاد رفتار می‌کند.

*****

The Forty-Ninth Notebook

The sage’s heart is free of self;
in the vastness of Fundamental Nature, it abides with Being,
as a valley receives the rain.

Thus, the hearts of the people are his heart;
he treats the pure and the impure with kindness;
toward the truthful and the untruthful, he acts with integrity.

The sage sees not with divided vision;
in the One, he sees the Fundamental Nature of all people.

The sage is gentle and unadorned in the world;
his heart is joined with the heart of the world.

Thus, the people entrust their eyes and ears to him;
and he treats them as pure-hearted children.Translation by AI