یک چرخ، از یک دایره و تعدادی محور که در مرکز بهم می‌رسند درست شده، ولی آنچه چرخ را مفید می‌سازد، یک فضایِ خالی از دایره و محور‌ها است.
یک ظرفِ سفالین، از مقداری گل وَرز داده شده درست شده است، ولی آنچه ظرف را مفید می‌سازد، یک فضایِ خالی از گِل است.
یک اتاق، از درب، پنجره، آجر و مقداری ملات درست شده است، ولی آنچه اتاق را سودمند می‌سازد، یک فضایِ خالی از اجزاء آن است.
یک انسان، از عناصر و عضو‌های گوناگون درست شده است، ولی آنچه انسان را می‌گشاید، یک نیستِ رازآمیز و خالی از عضوهای انسان است؛
سرشتِ راستینِ انسان، آن نیستِ رازآمیز است.
پس اجزاء، برای بودن و نیستِ رازآمیز، برای مفید بودن است؛
آیا اجزاء و بودهای هستی، نشانه‌ای از یک نیستِ رازآمیزِ سودمند نیست؟
*****
Notebook Eleven
A wheel is formed
of a rim and spokes converging at the hub,
yet what renders the wheel useful
is the empty space within the rim and the spokes.
A clay vessel is shaped
from kneaded earth,
yet what renders the vessel useful
is the hollow space within the clay.
A room is made
of doors and windows, bricks and mortar,
yet what renders the room serviceable
is the empty space cleared of its parts.
A human being is composed
of diverse elements and many organs,
yet what opens the human
is a mysterious non-being,
empty of all organs.
The true nature of the human
is that mysterious non-being.
Thus, the parts serve for being,
and the mysterious non-being serves for usefulness.
Are not the parts and presences of existence
signs of a beneficial, mysterious non-being?
Translation by AI