آن‌که بر سرشتِ بنیادین‌ تکیه زند،
جهان رو به سویِ او کند؛
مردمان در سایهٔ‌اش آرام گیرند،
بی‌آن‌که او خویشتن را بزرگ انگارد،
یا بر کسی سایه افکند.

ریشه را مزه‌ای نیست،
اما جان را فربه می‌کند؛
دلِ دربندِ نان و نوا،
از راه بازماند.

دائویی که به زبان آید، دائو نباشد؛
خاموش است و تهی،
ساده، بی‌رنگ و بی‌مزه.

نگاهش می‌کنی، دیدنی نیست؛
گوش می‌سپاری، شنیدنی نیست؛
اما به کارش می‌بندی،
بی‌کرانه و پایان‌ناپذیر است.

*****

The Thirty-Fifth Notebook

Whoever rests upon Fundamental Nature,
the world turns toward him;
the people find peace in his shadow,
without his considering himself great
or casting his shadow over anyone.

The Root has no taste,
yet it nourishes the spirit;
the heart bound to bread and comfort
has strayed from the Way.

The Dao that can be spoken is no Dao;
it is silent and empty,
simple, colourless, and without taste.

You look upon it, yet it cannot be seen;
you listen for it, yet it cannot be heard;
yet when you put it into practice,
it is boundless and without end.