سوره مریم

فخرج على قومه من المحراب فأوحى إليهم أن سبحوا بكرة وعشياَ

برداشت از آیه :زکریا از نیایشگاه خود به‌سوی مردم آمد و در دلِ آنان افکند تا همواره نیایشگر باشند.

وحنانا من لدنا وزكاة وكان تقياَ

برداشت از آیه :او نیکوکار بود و مهربانی و پاکی در سرشتِ الهیِ او بود.

وبرا بوالديه ولم يكن جبارا عصياَ

برداشت از آیه :و با پدر و مادر خود نيكورفتار بود و از نامهربانان و گردنکشان نبود.

وسلام عليه يوم ولد ويوم يموت ويوم يبعث حياَ

برداشت از آیه :درود ها بر مریم؛ روزی که به دنیا آمد، روزی که از دنیا رفت و روزی که رستاخیز او است.

واذكر في الكتاب مريم إذ انتبذت من أهلها مكانا شرقياَ

برداشت از آیه :و یاد می‌کنم از مریم آن‌ صبحگاه که از خانواده اش کناره جست.

فاتخذت من دونهم حجابا فأرسلنا إليها روحنا فتمثل لها بشرا سوياَ

برداشت از آیه :مریم از آنان کناره گرفت و پرده‌ای میانِ خود و ایشان نهاد؛ پس توانِ زندگی‌بخشی به او رسید و سرشت و اراده‌ی الهی در او به پیکرِ انسانی تمام‌اندام نمودار شد.

روشنگری:توانِ زندگی‌بخشی از همین رویداد در دو جای دیگر به دست می‌آید: فَنَفَخنا فیها مِن روحِنا وَجَعَلناها وَابنَها آیَةً لِلعالَمین (انبیاء ۹۱) و تحریم ۱۲. در مائده ۱۱۰ نیز همان توان برای عیسی آمده است، با قیدِ اذن.
ترتیبِ آیه خواندنی است: کناره گرفتن و پرده نهادن کارِ خودِ مریم است و با حرفِ فَ، آن رسیدن پس از آن می‌آید.
تَمَثَّلَ یعنی به صورتی نمودار شدن که آدمی آن را دریابد.
مریم ۱۸ و ۱۹ سیاقِ این آیه‌اند و گفتگوی پس از آن را می‌آورند.

برداشتِ مفهومیِ روح = اراده‌ی پروردگار مهرپرور که در انسان به امانت گذارده شده.
پروردگار مهرپرور روح خویش را در سرشت انسان قرارداده است( ونفخت فیه من روحی) و آنگاه که انسان از ناباورمندی به باورمندی کامل و از ستمکاری به نیکوکاری خالص گردد، این روح و اراده‌ی الهی در وی ظهور و تجلی یافته، و در مقام جانشینی پروردگار، و در جایگاه انسانِ احسنِ تقویم، به آفرینش می‌پردازد.

قالت إني أعوذ بالرحمن منك إن كنت تقياَ

برداشت از آیه :مریم گفت من از تو به مهرپرور پناه می‌برم، اگر نیکومنش باشی؛ و آن پناه، روی آوردن به سرشتِ الهیِ خودِ او بود.

روشنگری:این آیه واژه‌ی روح را ندارد و برای کامل شدنِ آیه‌ی ۱۷ آمده است.

قال إنما أنا رسول ربك لأهب لك غلاما زكياَ

برداشت از آیه :گفت من فرستاده‌ی پروردگارِ تو هستم تا تو را پسری پاکیزه بخشم؛ یعنی سرشت و اراده‌ی الهی که در مریم بالیده بود، در او توانِ زندگی‌بخشی پدید آورد.

روشنگری:این آیه واژه‌ی روح را ندارد و برای کامل شدنِ آیه‌های ۱۷ و ۱۸ آمده است.
همین رویداد در انبیاء ۹۱ و تحریم ۱۲ با فَنَفَخنا فیها مِن روحِنا آمده است، و در همان دو آیه کارهای خودِ مریم نیز نام برده شده: پاکدامنی، راست شمردنِ سخنانِ پروردگارش، و از سرسپردگان بودن. پس آن توان در خودِ او بالیده بود.
هم‌سنگش کارِ عیسی است که متن فعل‌ها را به او داده و قیدِ اذن را کنارش گذاشته (مائده ۱۱۰).

قالت أنى يكون لي غلام ولم يمسسني بشر ولم أك بغياَ

برداشت از آیه :مریم نیکو کردار در شگفت بود که چگونه بدون همسر پسری خواهد یافت؟

قال كذلك قال ربك هو علي هين ولنجعله آية للناس ورحمة منا وكان أمرا مقضياَ

برداشت از آیه :سرشت و اراده‌ی الهیِ مریم گفت؛ اين كار آسان است، و تو براي مردم نشانه‏‌ی مهرِ پروردگار مهرپرور می‌شوی، و اين‌کار شدنی است.