سوره الانبیا

آیه 25 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی: وحي

وما أرسلنا من قبلك من رسول إلا نوحي إليه أنه لا إله إلا أنا فاعبدونَ

برداشت از آیه :پیرو راه مهر پروردگار یگانه‌ای هستم که اراده و سرشتِ او در من پدیدار گشته، همانگونه که در پیامبران پیشین پدیدار شده‌بود.


آیه 28 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی:

يعلم ما بين أيديهم وما خلفهم ولا يشفعون إلا لمن ارتضى وهم من خشيته مشفقونَ

برداشت از آیه :پروردگارِ مهرپرور پیدا و پنهان را می‌داند، او در رستاخیز با مهربانانِ نرم‌خو خشنود و هم‌راه است.


آیه 47 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی: نفس

ونضع الموازين القسط ليوم القيامة فلا تظلم نفس شيئا وإن كان مثقال حبة من خردل أتينا بها وكفى بنا حاسبينَ

برداشت از آیه :رستاخیز بر پایه داد استوار است و ذره‌ای به‌کسی ستم نرود، حسابداری پروردگار مهرپرور بسنده است.


روشنگری:الموازین القسط = ترازوهای داد. مثقال حبّةٍ من خردل = هم‌وزنِ دانه‌ی خردل.
به آیات ۷ و ۸ سوره‌ی زلزله و آیه‌ی ۴۰ سوره‌ی نساء رجوع شود: هیچ کردارِ خردی از دید نمی‌افتد.

آیه 73 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی: وحي

وجعلناهم أئمة يهدون بأمرنا وأوحينا إليهم فعل الخيرات وإقام الصلاة وإيتاء الزكاة وكانوا لنا عابدينَ

برداشت از آیه :آنان‌که به‌سوی اراده و سرشتِ الهیِ خود رهنمون می‌شوند پیرو راهِ مهرِ پروردگار مهرپرور می‌باشند، آنان کردارشان نیک و از مهربانان و نیایشگران هستند.


آیه 91 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی: روح - نفخ

والتي أحصنت فرجها فنفخنا فيها من روحنا وجعلناها وابنها آية للعالمينَ

برداشت از آیه :و آن زن که دامنِ خود را پاک نگاه داشت؛ پس در او از روحِ الهی دمیده شد و او و پسرش نشانه‌ای برای جهانیان گردیدند؛ یعنی سرشت و اراده‌ی الهی در او بالید و توانِ زندگی‌بخشی یافت.


روشنگری:ترتیبِ آیه خواندنی است: پاکدامنی کارِ خودِ او است و با حرفِ فَ، آن دمیدن پس از آن می‌آید.
همین رویداد در تحریم ۱۲ نیز آمده، با یک تفاوت در ضمیر و با افزودنِ کارهای دیگرِ او: راست شمردنِ سخنان و نوشته‌های پروردگارش، و از سرسپردگان بودن.
قالبِ دمیدن از روح همان قالبِ آفرینشِ انسان است (حجر ۲۹، ص ۷۲، سجده ۹)؛ پس در متن ویژه‌ی آدم نیست.
جمله‌ی پایانی برآمدِ کار را نام می‌برد: نشانه شدنِ او و پسرش برای جهانیان.

آیه 108 - سوره الانبیا
واژگان کلیدی:

قل إنما يوحى إلي أنما إلهكم إله واحد فهل أنتم مسلمونَ

برداشت از آیه :من با اراده و سرشتِ الهیِ خود با شما سخن می‌گویم؛ باشد که راهِ مهرِ آن پروردگار یگانه را پذیرا شوید.