سوره فاطر

بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله فاطر السماوات والأرض جاعل الملائكة رسلا أولي أجنحة مثنى وثلاث ورباع يزيد في الخلق ما يشاء إن الله على كل شيء قديرَ

برداشت از آیه :ستایش می‌کنم پروردگارِ مهرپرور را که توانا، فزاینده و آفریننده آسمانها و زمین است و فرشتگان با توانایی‌های گوناگون سفیران او هستند.

يا أيها الناس أنتم الفقراء إلى الله والله هو الغني الحميدَ

برداشت از آیه :ای مردمان، شما نیازمندانِ پروردگارِ مهرپرورید، و او بی‌نیازِ ستوده است.

روشنگری:خوانشِ درونیِ آیه:
ای انسان پروردگارِ مهرپرور بی‌نیاز و ستوده است و داشته‌هایِ تو همه از اوست.
فقیر = نیازمند. غنیّ = بی‌نیاز.
این آیه بی‌نیازیِ او را از سویِ انسان می‌گوید: آنچه انسان در راهِ او می‌کند، نیازِ انسان است نه نیازِ او. و «غنیّ» را با «حمید» جفت می‌کند بی‌نیازِ ستوده یعنی ستایش از نیازِ ستوده‌شده برنمی‌خیزد، از دیدنِ ستاینده.
به آیه‌ی ۲ سوره‌ی حمد، آیه‌ی ۹۷ سوره‌ی آل عمران و آیه‌ی ۲ سوره‌ی اخلاص رجوع شود.

ثم أورثنا الكتاب الذين اصطفينا من عبادنا فمنهم ظالم لنفسه ومنهم مقتصد ومنهم سابق بالخيرات بإذن الله ذلك هو الفضل الكبيرَ

برداشت از آیه :مقرر فرمود تا میراثِ پیامبران برای انسان‌ها کتاب آنان باشد، ولی انسان‌ها برخی پیروِ نفسِ بدکنش، برخی میانه‌رو و برخی پیروِ سرشتِ مهربانِ الهی می‌شوند.