سوره یس

أأتخذ من دونه آلهة إن يردن الرحمن بضر لا تغن عني شفاعتهم شيئا ولا ينقذونَ

برداشت از آیه :آیا به‌جایِ پیروی از سرشتِ مهربانِ الهی از ایزدانی پیروی کنم که در رستاخیز یاور و هم‌راهِ من نیستند و زیانم را پوشش نتوانند؟

روشنگری:سرشتِ الهیِ انسان بدی‌های نفسِ بدکنشِ او را با خوبی‌هایش پوشش می‌دهند.(ان الله یغفر الذنوب)

ونفخ في الصور فإذا هم من الأجداث إلى ربهم ينسلونَ

برداشت از آیه :و در صور دمیده شد، و آنگاه از گورها شتابان به سوی پروردگارشان روان می‌شوند.

روشنگری:این آیه از دسته‌ی دمیدن در صور است و حرفِ اضافه‌اش فی الصّور.
أجداث = گورها. یَنسِلون = شتابان روان شدن.
کارکردِ آن دمیدن در این آیه برانگیخته شدن است، چنان‌که در کهف ۹۹ گرد آوردن بود.

ألم أعهد إليكم يا بني آدم أن لا تعبدوا الشيطان إنه لكم عدو مبينَ

برداشت از آیه :سرشتِ انسان از سرشتِ پروردگار مهرپرور است و پیروی از نفسِ بدکنش دشمنیِ آشکار با خویشتن است.

وأن اعبدوني هذا صراط مستقيمَ

برداشت از آیه :راهِ درست پیروی از سرشتِ مهربان و الهیِ انسان است.

أولم ير الإنسان أنا خلقناه من نطفة فإذا هو خصيم مبينَ

برداشت از آیه :با آنکه انسان می‌بیند که از نطفه‌ای ناچیز آفریده شده اما همچنان آشکارا گردنکشی می‌کند.

إنما أمره إذا أراد شيئا أن يقول له كن فيكونَ

برداشت از آیه :پروردگارم چون اراده به انجام کاری کند، کار انجام شده است.

روشنگری:أمره = اراده‌ی او. کُن فیکون = باش، پس می‌شود.
در او اراده و انجام یکی است. همین عبارت در آیه‌ی ۱۱۷ بقره، آیه‌ی ۴۷ آل عمران و آیه‌ی ۷۳ انعام نیز آمده است.