سوره المجادله

إنما النجوى من الشيطان ليحزن الذين آمنوا وليس بضارهم شيئا إلا بإذن الله وعلى الله فليتوكل المؤمنونَ

برداشت از آیه :مقرر فرموده تا باورمندانِ پشتگرم به سرشتِ الهی را پچ پچِ ملال‌آورِ نفسِ بدکنش زیان نرساند.

استحوذ عليهم الشيطان فأنساهم ذكر الله أولئك حزب الشيطان ألا إن حزب الشيطان هم الخاسرونَ

برداشت از آیه :هرکس از نفسِ بدکنش پیروی‌کند هم‌دمِ نفس‌پرستان می‌گردد و سرشتِ الهی خود را از یاد‌ می‌برد و زیان‌کار می‌شود.

لا تجد قوما يؤمنون بالله واليوم الآخر يوادون من حاد الله ورسوله ولو كانوا آباءهم أو أبناءهم أو إخوانهم أو عشيرتهم أولئك كتب في قلوبهم الإيمان وأيدهم بروح منه ويدخلهم جنات تجري من تحتها الأنهار خالدين فيها رضي الله عنهم ورضوا عنه أولئك حزب الله ألا إن حزب الله هم المفلحونَ

برداشت از آیه :مردمی را نمی‌یابی که به پروردگارِ مهرپرور و رستاخیز باور داشته باشند و با دشمنانِ او و پیام‌آورش دوستی کنند، هرچند پدران و فرزندان و برادران و خویشانشان باشند. باورمندی در دل‌هایشان نوشته شد و با روحی از او نیرو گرفتند، و در فردوس جاویدانند. او از آنان خشنود است و آنان از او؛ اینان همراهانِ پروردگارِ مهرپرورند و رستگاران همین‌هایند.

روشنگری:ترکیبِ أیَّدَ همراه با بِروح در این آیه برای باورمندانِ معمولی آمده است، و همین ترکیب سه بار درباره‌ی عیسی به کار رفته (بقره ۸۷، بقره ۲۵۳، مائده ۱۱۰). پس آن نیرو گرفتن در متن ویژه‌ی یک تن نیست.
بِروحٍ مِنه از دسته‌ی نخستِ کاربردِ روح است، یعنی سرشت و اراده‌ی دمیده‌شده، و نه کارگزارِ برگزیده؛ و همان حرفِ مِن در آن هست.
شرطِ آن نیرو گرفتن در خودِ آیه آمده است: باور، و دوستی نکردن با دشمنانِ راه، حتی اگر از نزدیک‌ترین خویشان باشند.
خشنودیِ دوسویه در آیه تصریح شده و در برداشت نگه داشته شد.
حزب الله = همراهانِ پروردگارِ مهرپرور.