سوره الحشر

ما قطعتم من لينة أو تركتموها قائمة على أصولها فبإذن الله وليخزي الفاسقينَ

برداشت از آیه :مقرر فرمود پیروان سرشتِ الهی با ستم‌پیشگان مبارزه کنند، هرچند دارایی ستمگران نابود یا برجای بماند.

كمثل الشيطان إذ قال للإنسان اكفر فلما كفر قال إني بريء منك إني أخاف الله رب العالمينَ

برداشت از آیه :آنان که با وسوسه‌یِ نفسِ بد‌کنش ستم می‌کنند در رستاخیز از کردارِ خود گریزان و از سرشتِ الهیِ خود در هراس هستند.

هو الله الذي لا إله إلا هو عالم الغيب والشهادة هو الرحمن الرحيمَ

برداشت از آیه :جز پروردگارِ مهرپرور پروردگاری نیست: پادشاهِ بی‌پیرایه، بی‌گزند، آرام، گواه، توانا، چیره و سرفراز؛ و از همتایانی که برایش می‌گیرند پاک است.

روشنگری:مَلِک = پادشاه. قُدّوس = بی‌پیرایه. سَلام = بی‌گزند. المُؤمِن = آرام. المُهَیمِن = گواه. العَزیز = توانا. الجَبّار = چیره. المُتَکَبِّر = سرفراز. سُبحانَ اللّٰه = پاک است از آنچه همتایش می‌گیرند.
عالم الغیب و الشهادة = دانای پنهان و آشکار. الرحمن الرحیم = مهرپرور و مهربان.
سه آیه‌ی پایانیِ سوره‌ی حشر، یعنی ۲۲ و ۲۳ و ۲۴، نام‌های نیکو را یکجا می‌آورند، و این آیه از میانِ همه‌ی آن نام‌ها با مهر آغاز می‌کند. به آیه‌ی ۱ سوره‌ی فاتحه نیز توجه گردد.

هو الله الذي لا إله إلا هو الملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر سبحان الله عما يشركونَ

برداشت از آیه :جز پروردگارِ مهرپرور پادشاهِ توانا و چیره و سرفراز، فرخنده، بی‌گزند، آرام و گواه پروردگاری نیست و از همتایانی که برایش قرار می‌دهند مبراست.

روشنگری:جز پروردگارِ پادشاه (ملک)، فرخنده (قدوس)، بی‌گزند (سلام)، آرام (المؤمن)، گواه (المهیمن)، توانا (عزیز)، چیره (جبار) و سرفراز (متکبر) پروردگاری نیست و از همتایانی که برایش قرار می‌دهند (یشرکون) مبراست (سبحان).

هو الله الخالق البارئ المصور له الأسماء الحسنى يسبح له ما في السماوات والأرض وهو العزيز الحكيمَ

برداشت از آیه :اوست پروردگارِ مهرپرور، آفریننده‌ی پدیدآور و صورت‌پرداز؛ نام‌های نیکو از آنِ اوست، و هرچه در آسمان‌ها و زمین است با او در راز و نیاز است؛ و او توانای فرزانه است.

روشنگری:پروردگار فرمانروایی فرزانه است(عزیز الحکیم) او ؛ آفریننده(باری)، صورت پرداز(مصور)، دارای نام های نیکوست(اسماء الحسنی) و هرچه در آسمانها و زمین است با او در راز و نیاز اند(یسبح له).
الخالِق = آفریننده. الباری = پدیدآور. المُصَوِّر = صورت‌پرداز. العَزیزُ الحَکیم = توانای فرزانه.
«العزیز» در این دفتر همه‌جا «توانا» است؛ به آیه‌های ۱۸ و ۶۲ سوره‌ی آل عمران رجوع شود. و «فرخنده» برای «تبارک» نگه داشته شده است (آیه‌ی ۵۴ سوره‌ی اعراف).