سوره المعارج

تعرج الملائكة والروح إليه في يوم كان مقداره خمسين ألف سنةَ

برداشت از آیه :کارگزارانِ هستی و روح در روزی که اندازه‌ی آن پنجاه هزار سال است به سوی او بالا می‌روند.

روشنگری:روح در این آیه کنارِ کارگزارانِ هستی آمده است، چنان‌که در نبأ ۳۸ و قدر ۴؛ در هر سه، آن دو با هم نام برده می‌شوند.
اندازه‌ی آن روز در خودِ آیه آمده و نشان می‌دهد سخن از مقیاسی جز مقیاسِ این جهان است.
فعلِ بالا رفتن در این آیه است و فرود آمدن در قدر ۴؛ همان رفت و برگشت میانِ دو سامان.

إن الإنسان خلق هلوعاَ

برداشت از آیه :آزمندی خویِ انسان است.

إذا مسه الشر جزوعاَ

برداشت از آیه :انسان چون در تنگنا افتد ناشکیبایی کند.

وإذا مسه الخير منوعاَ

برداشت از آیه :انسان در گشایش تنگ‌چشم است.

الذين هم على صلاتهم دائمونَ

برداشت از آیه :انسان‌هایِ باورمندی که همواره با پروردگارشان در راز و نیاز اند، آزمند و ناشکیب نیستند.

والذين في أموالهم حق معلومَ

برداشت از آیه :و از داشته‌هایِ آنان سهمی معین برایِ نیازمندان است.

للسائل والمحرومَ

برداشت از آیه :و از داشته‌هایِ آنان سهمی معین برایِ نیازمندان است.

والذين يصدقون بيوم الدينَ

برداشت از آیه :انسان‌هایِ باورمند که با پروردگارِ خود در راز و نیاز اند آزمند و ناشکیب نیستند.