سوره غافر

غافر الذنب وقابل التوب شديد العقاب ذي الطول لا إله إلا هو إليه المصيرَ

برداشت از آیه :پروردگار مهرپرور یگانه، روزی آفرین و برپا کننده رستاخیز است و انسان با سرشتی الهی برای رستاخیزی نیکو از بدی پشیمان و به نیکی می‌گراید.

روشنگری:خوانشِ درونیِ آیه:
خطاپوش است و پذیرنده‌ی پشیمانی، پی‌گیرِ کردار و دارنده‌ی دهشِ فراوان؛ جز او پروردگاری نیست و بازگشتِ همه به سویِ اوست.

فراز غافر الذنب وقابل التوب شديد العقاب وابسته به کردار انسان و سرشت الهی اوست و فراز ذي الطول لا إله إلا هو إليه المصير از ویژگی های آفریدگار است.
انسان با پشیمانی از بدی قابل التوب می‌شود.
انسان با نیکی کردن غافر الذنب می‌شود.
انسان با کردار نیک یا بد خود شدید العقاب می‌شود.
روشنگری: غافِرِ الذَّنب = خطاپوش. قابِلِ التَّوب = پذیرنده‌ی پشیمانی. شَدیدِ العِقاب = پی‌گیرِ کردار. ذِی الطَّول = دارنده‌ی دهشِ فراوان.

فادعوا الله مخلصين له الدين ولو كره الكافرونَ

برداشت از آیه :من بی‌ریا پیرو راه و رسمِ سرشتِ مهربانِ الهی‌ام هستم، هرچند نفسِ نامهربانِ ناباورمندان را ناخوش آید.

روشنگری:دین، راه و رسم و آئینِ منتخبِ سرشتِ الهیِ انسان( دین الله) است. مهربانی(ملائکة الله) و یا ستمکاری( نفس بدکنش/شیطان) را انسان به کمک اراده‌ی الهیِ خود (امرالله) انتخاب می‌نماید.
منشاء سرشتِ الهی انسان (فطرة الله) است که در هنگام آفرینش در وی دمیده شده است( روح الله).
تجلیِ سرشتِ الهی در انسان(اذن الله) است.
مجموع کنش‌های بالا، راه و آئینِ مهرِ پروردگارِ مهرپرور (صراط الله/صراط مستقیم) است.

رفيع الدرجات ذو العرش يلقي الروح من أمره على من يشاء من عباده لينذر يوم التلاقَ

برداشت از آیه :او که پایه‌ها را بالا می‌برد و فرمانروای هستی است، از آغاز چنین مقرر فرمود که روح، که از امرِ اوست، بر هر یک از بندگانش که بخواهد افکنده شود تا روزِ دیدار را بیم دهد؛ و آن بنده کسی است که سرشت و اراده‌ی الهی را در خود بالانده است.

روشنگری:رفيع الدرجات = آفریدگار هستی، فرمانروای هستی.
ذوالعرش = آفریدگار هستی، فرمانروای هستی.
الروح = از "امر" پروردگار است و "امر" بیانگر اراده و "روح" که با "نفخه" پروردگار در انسان دمیده شده می تواند تسری اراده پروردگار در انسانِ "احسن تقویم" باشد. فعلِ یُلقی مضارع است و بر کاری پیوسته دلالت دارد، و گیرنده‌ی آن طبقه‌ای گشوده است و نامی از کسی برده نشده؛ همین ساخت در نحل ۲ نیز آمده.
پس آنچه این آیه نشان می‌دهد پیوستگیِ سامانِ دهش و گشوده بودنِ دریافتِ آن توسط انسان است.

اليوم تجزى كل نفس بما كسبت لا ظلم اليوم إن الله سريع الحسابَ

برداشت از آیه :در هنگامه‌ی رستاخیز هرکس آنچه را انجام داده می‌بیند و حسابرسی پروردگار مهرپرور سریع است و ستمی به‌کسی نمی‌رود.

روشنگری:تُجزیٰ کلُّ نفسٍ بما کَسَبَت = هر کس آنچه را به دست آورده می‌بیند. سریع الحساب = شتابناک در حسابرسی.
به آیه‌ی ۱۸۲ آل عمران، آیه‌ی ۴۷ انبیاء و آیات ۶ تا ۸ زلزله رجوع شود. در همه، آنچه در رستاخیز به انسان می‌رسد کردارِ خودِ اوست

وأنذرهم يوم الآزفة إذ القلوب لدى الحناجر كاظمين ما للظالمين من حميم ولا شفيع يطاعَ

برداشت از آیه :شما را از روز رستاخیز هشدار می‌دهم، روزي كه دلهره‌ی آن جان‌ها را به لب می‌‏رساند، و ستمكاران را یار و هم‌راهی نباشد.

ولقد أرسلنا رسلا من قبلك منهم من قصصنا عليك ومنهم من لم نقصص عليك وما كان لرسول أن يأتي بآية إلا بإذن الله فإذا جاء أمر الله قضي بالحق وخسر هنالك المبطلونَ

برداشت از آیه :مقرر فرمود تا سخنِ پیامبران سخن او باشد، آنگاه که رستاخیز برپا گردد، داوری بحق شود و بدکاران زیانکار گردند.