سوره الانفال

إذ يوحي ربك إلى الملائكة أني معكم فثبتوا الذين آمنوا سألقي في قلوب الذين كفروا الرعب فاضربوا فوق الأعناق واضربوا منهم كل بنانَ

برداشت از آیه :در نبردها سرشتِ الهی‌ دل‌های باورمندان را ثابت‌قدم می‌کند و نفسِ بدکنش دل‌های ستمگران را به دلهره می‌اندازد.

إذ أنتم بالعدوة الدنيا وهم بالعدوة القصوى والركب أسفل منكم ولو تواعدتم لاختلفتم في الميعاد ولكن ليقضي الله أمرا كان مفعولا ليهلك من هلك عن بينة ويحيى من حي عن بينة وإن الله لسميع عليمَ

برداشت از آیه :پروردگار مهرپرور شنوایِ داناست، عامل اصلی پیروزی در نبرد، سرشت و اراده‌ی الهیِ انسان است و جنگاوران و جنگ‌افزارها فرع بر آن است، زندگی و مرگ انسان نیز با این اصل قابل تبیین است.

إذ يريكهم الله في منامك قليلا ولو أراكهم كثيرا لفشلتم ولتنازعتم في الأمر ولكن الله سلم إنه عليم بذات الصدورَ

برداشت از آیه :تا آن‌که اراده‌ی الهیِ شما در نبرد سست نگردد، شمار دشمنان را اندک نمایاند، سرشتِ الهی به رازِ دل‌ها آگاه و شما را بی‌گزند می‌خواهد.

وإذ يريكموهم إذ التقيتم في أعينكم قليلا ويقللكم في أعينهم ليقضي الله أمرا كان مفعولا وإلى الله ترجع الأمورَ

برداشت از آیه :سرشت الهیِ انسان سرچشمه‌ی اراده‌ها است، آنگاه که نمایان گردد، اراده‌ی الهی در انسان‌ پدیدار شود و چون نفسِ بدکنش بداندیشی نماید، بی‌نوا گردد.

ذلك بأن الله لم يك مغيرا نعمة أنعمها على قوم حتى يغيروا ما بأنفسهم وأن الله سميع عليمَ

برداشت از آیه :دهشِ سرشتِ الهی به مردم دگرگون نمی‌شود، مگر آن‌که آنان از مهربانی به ستمگری روی آورند؛ و سرشتِ الهی شنوا و داناست.

روشنگری:پروردگار مهرپرور شنوا و داناست و نعمت های کسی را دیگرگون نمی کند، خوشنودی و ناخوشندی مردمان بستگی به دگرگونی کردار و مهربانی یا ستمگری خودشان دارد.

الآن خفف الله عنكم وعلم أن فيكم ضعفا فإن يكن منكم مائة صابرة يغلبوا مائتين وإن يكن منكم ألف يغلبوا ألفين بإذن الله والله مع الصابرينَ

برداشت از آیه :بر سامانِ نهاده‌ی هستی، شکیبایی توان را چند برابر می‌کند و این توان با سستیِ انسان سبک می‌شود؛ شکیبایان بر دو برابرِ خویش چیره می‌گردند.

روشنگری:آیه‌ی ۶۵ همین سوره نسبت را ده برابر می‌آورد، بیست بر دویست و صد بر هزار؛ و این آیه آن را به دو برابر سبک می‌کند، صد بر دویست و هزار بر دوهزار. علتش را خودِ آیه می‌گوید، سستی در میان بود.
نقشِ اذن در این آیه آن است که چیرگی بر قاعده روی می‌دهد و آن قاعده با حالِ انسان سنجیده می‌شود، نه بی‌حساب.
پایان‌بندِ آیه شرط را می‌گوید: پروردگارِ مهرپرور با شکیبایان است. همین پایان‌بند در آیه‌ی ۲۴۹ سوره‌ی بقره نیز آمده.
به واژه‌ی کلیدیِ اذن رجوع شود.