سوره الاعراف

وقاسمهما إني لكما لمن الناصحينَ

برداشت از آیه :آزمندی و خودخواهی باعث می‌شود تا مرد و زن نفسِ بدکنش و وسوسه‌گر را دوست راستین خود پندارند.

روشنگری:نفس امر کننده به بدی با مژده‌ها، بیم‌ها، سوگندها و دلایل ظاهرفریب طعمه خود را به دام می‌اندازد.

فدلاهما بغرور فلما ذاقا الشجرة بدت لهما سوآتهما وطفقا يخصفان عليهما من ورق الجنة وناداهما ربهما ألم أنهكما عن تلكما الشجرة وأقل لكما إن الشيطان لكما عدو مبينَ

برداشت از آیه :انسان فریفته‌ی وسوسه‌ی نفسِ بدکنش می‌شود و شرمسار می‌گردد، با آنکه پیش از آن هشدار یافته بود که نفسِ بدکنش دشمنِ آشکارِ اوست.

قالا ربنا ظلمنا أنفسنا وإن لم تغفر لنا وترحمنا لنكونن من الخاسرينَ

برداشت از آیه :مرد و زن چون به سرشتِ الهیِ خویش بازگردند، از ستم پشیمان می‌شوند و ستم‌ها را با نیکوکاری می‌پوشانند.

روشنگری:ظلم = پیروی نکردن از سرشتِ الهی، که ستم به خودِ انسان است.

قال اهبطوا بعضكم لبعض عدو ولكم في الأرض مستقر ومتاع إلى حينَ

برداشت از آیه :ای انسان‌ها از نفسِ بد‌کنش و دشمنی با یکدیگر بپرهیزید و تا روز رستاخیز با مهربانی زندگی و از آن برخوردار شوید.

قال فيها تحيون وفيها تموتون ومنها تخرجونَ

برداشت از آیه :مرگ پایانِ زندگیِ این جهان و رستاخیز آغازِ زندگیِ جاویدانِ انسان است.

يا بني آدم قد أنزلنا عليكم لباسا يواري سوآتكم وريشا ولباس التقوى ذلك خير ذلك من آيات الله لعلهم يذكرونَ

برداشت از آیه :انسان بداند که سرشت او از نیکی است و نیکوکاری چون پوشاکی زیبا او را از شرمگین شدن در امان می‌دارد.

روشنگری:لباس در آیات ۲۶ و ۲۷ تنپوش نیست: در ۲۶ پوششِ مهربانی است و در ۲۷ پوششِ بدی.
تقوا = نیکوکاری.
ریش = نیکو کردنِ حالِ کسی و بخشیدنِ دارایی به او؛ با لباس التقوی یک معنا را می‌رسانند.
نیکی و مهربانی پوشاننده‌ی خطاست. به واژه‌ی کلیدیِ تقوا رجوع شود.

يا بني آدم لا يفتننكم الشيطان كما أخرج أبويكم من الجنة ينزع عنهما لباسهما ليريهما سوآتهما إنه يراكم هو وقبيله من حيث لا ترونهم إنا جعلنا الشياطين أولياء للذين لا يؤمنونَ

برداشت از آیه :نفسِ بدکنش همواره و در نهان، انسان را از نیکی و مهربانی دور و بسوی ستم و دشمنی فریب می‌دهد و بر ناباورمندان سروری دارد.

روشنگری:ینزع عنهما لباسهما = اگر نیکی را رها کنید، بدی جای آن را می‌گیرد.
در آیه‌ی ۲۲ سخن از آشکار شدنِ شرمگاه است و در این آیه از کندنِ لباس؛ ناسازگاری ظاهری است، چون لباس همان نیکی است که بدی را می‌پوشاند. به آیه‌ی ۱۱۴ سوره‌ی هود رجوع شود.
شیطان = کنایه از نفسِ انسان که وسوسه و شبهه در او می‌افکند، و انسان در پذیرفتن یا نپذیرفتنِ آن مختار است. به آیه‌ی ۱۲۱ سوره‌ی انعام رجوع شود که همین افکندن را به شیاطین نسبت می‌دهد.

وإذا فعلوا فاحشة قالوا وجدنا عليها آباءنا والله أمرنا بها قل إن الله لا يأمر بالفحشاء أتقولون على الله ما لا تعلمونَ

برداشت از آیه :هر رسم و آیینِ ناشایستی را که از گذشتگانتان بر جای مانده، ناآگاهانه به پروردگارِ مهرپرور نسبت ندهید؛ که او به مهربانی سفارش می‌کند، نه به ستمکاری.

قل أمر ربي بالقسط وأقيموا وجوهكم عند كل مسجد وادعوه مخلصين له الدين كما بدأكم تعودونَ

برداشت از آیه :اراده‌ی الهیِ ما بر دادگری استوار است؛ پس با سرشتِ نابِ خود روی به او کنیم و راه و رسمِ مهربانی را پیشه سازیم، که رستاخیزِ ما همانندِ آفرینشِ ماست.

فريقا هدى وفريقا حق عليهم الضلالة إنهم اتخذوا الشياطين أولياء من دون الله ويحسبون أنهم مهتدونَ

برداشت از آیه :به درستی آنان که راه سرشتِ الهی را برگزیده اند راهیاب و آنان که راه نفسِ ستمکار را انتخاب کرده‌‍اند، گمراه‌اند، اگرچه خود را به اشتباه راهیافته بدانند.