سوره النسا

بسم الله الرحمن الرحيم يا أيها الناس اتقوا ربكم الذي خلقكم من نفس واحدة وخلق منها زوجها وبث منهما رجالا كثيرا ونساء واتقوا الله الذي تساءلون به والأرحام إن الله كان عليكم رقيباَ

برداشت از آیه :به نام پروردگار مهرپرور مهربان
ای مردمان، نیکی کنید؛ پروردگارِ مهرپرور شما را از یک گوهر آفرید و همسرش را از همان گوهر، و از آن دو مردان و زنانِ بسیار پراکند. پس پیوندِ خویشاوندی را با نیکی پاس دارید، که او نگاهبانِ شماست.

وآتوا اليتامى أموالهم ولا تتبدلوا الخبيث بالطيب ولا تأكلوا أموالهم إلى أموالكم إنه كان حوبا كبيراَ

برداشت از آیه :دارایی بی‌سرپرستان را به آنان بازگردانید و پاک را با ناپاک جابه‌جا مکنید و دارایی آنان را با دارایی خود مخورید، که این ستمی بزرگ است.

وإن خفتم ألا تقسطوا في اليتامى فانكحوا ما طاب لكم من النساء مثنى وثلاث ورباع فإن خفتم ألا تعدلوا فواحدة أو ما ملكت أيمانكم ذلك أدنى ألا تعولواَ

برداشت از آیه :و اگر بیم دارید که درباره‌ی بی‌سرپرستان دادگری نکنید، از زنان دو یا سه یا چهار را که برایتان شایسته است به همسری گیرید؛ و اگر بیم دارید که به داد رفتار نکنید، به یک بسنده کنید، که این به ستم نکردن نزدیک‌تر است.

روشنگری:ذلک ادنی الا تعولوا = این به ستم نکردن نزدیک‌تر است؛ آیه خود یگانگی را نزدیک‌تر به داد می‌خوانَد.
این حکم در پیِ سخن از بی‌سرپرستان آمده و شرطِ داد بنیادِ هر دو است.

وآتوا النساء صدقاتهن نحلة فإن طبن لكم عن شيء منه نفسا فكلوه هنيئا مريئاَ

برداشت از آیه :کابینِ زنان را به خوشی بپردازید؛ و اگر خود چیزی از آن را به شما بخشیدند، گوارا بخورید.

ولا تؤتوا السفهاء أموالكم التي جعل الله لكم قياما وارزقوهم فيها واكسوهم وقولوا لهم قولا معروفاَ

برداشت از آیه :دارایی را، که مایه‌ی برپاییِ زندگیِ شماست، به دستِ کم‌خردان مسپارید؛ از آن خوراک و پوشاکشان دهید و با آنان به نیکی سخن بگویید.

روشنگری:قیام در این آیه دادگری و برپاداشتن است. به آیه‌ی ۹۷ سوره‌ی مائده و آیه‌ی ۲۵ سوره‌ی حدید رجوع شود که داد را برپاداشتنی می‌خوانند.

وابتلوا اليتامى حتى إذا بلغوا النكاح فإن آنستم منهم رشدا فادفعوا إليهم أموالهم ولا تأكلوها إسرافا وبدارا أن يكبروا ومن كان غنيا فليستعفف ومن كان فقيرا فليأكل بالمعروف فإذا دفعتم إليهم أموالهم فأشهدوا عليهم وكفى بالله حسيباَ

برداشت از آیه :بی‌سرپرستان را بیازمایید تا هنگامی که به رشدِ خویش رسند؛ آنگاه دارایی‌شان را به ایشان بسپارید، و آن را به شتاب و به اسراف مخورید که مبادا بزرگ شوند. توانگر خویشتن‌دار باشد و تنگدست به اندازه‌ی شایسته بردارد؛ و چون دارایی‌شان را سپردید، گواه بگیرید، و همین بس که حساب نزدِ اوست.

للرجال نصيب مما ترك الوالدان والأقربون وللنساء نصيب مما ترك الوالدان والأقربون مما قل منه أو كثر نصيبا مفروضاَ

برداشت از آیه :مردان را از آنچه پدر و مادر و خویشان بر جای می‌گذارند بهره‌ای است، و زنان را نیز بهره‌ای، چه اندک باشد چه بسیار؛ بهره‌ای بایسته.

روشنگری:نصیباً مفروضاً = بهره‌ای بایسته و قطعی، برای مرد و زن یکسان و بی چون و چرا.

وإذا حضر القسمة أولو القربى واليتامى والمساكين فارزقوهم منه وقولوا لهم قولا معروفاَ

برداشت از آیه :و چون خویشان و بی‌سرپرستان و نیازمندان بر تقسیم حاضر شوند، از آن بهره‌ای به ایشان دهید و با آنان به نیکی سخن بگویید.

وليخش الذين لو تركوا من خلفهم ذرية ضعافا خافوا عليهم فليتقوا الله وليقولوا قولا سديداَ

برداشت از آیه :آنان که اگر فرزندانی ناتوان از خود بر جای می‌گذاشتند بر ایشان بیم داشتند، همان بیم را درباره‌ی فرزندانِ دیگران بدارند؛ پس نیکوکار باشند و سخنِ درست بگویند.

إن الذين يأكلون أموال اليتامى ظلما إنما يأكلون في بطونهم نارا وسيصلون سعيراَ

برداشت از آیه :آنان که دارایی بی‌سرپرستان را به ستم می‌خورند، جز آتش در درونِ خود نمی‌انبارند، و به آتشِ حسرت درخواهند آمد.