سوره النسا

وإذا ضربتم في الأرض فليس عليكم جناح أن تقصروا من الصلاة إن خفتم أن يفتنكم الذين كفروا إن الكافرين كانوا لكم عدوا مبيناَ

برداشت از آیه :در سفر و در هنگامِ بیم، نیایش را کوتاه کنید و به نوبت بپا دارید و هوشیار بمانید؛ و چون آسوده شدید، نیایش را به جای آورید، که نیایش بر باورمندان در هنگام‌های معین بایسته است؛ و یادِ پروردگار در هر حال، ایستاده و نشسته و بر پهلو، بر جای است.

روشنگری:برداشت مفهومی آیات ۱۰۱ و ۱۰۲ و ۱۰۳ با یکدیگر تلفیق گردیده است.
آیه نشان می‌دهد که نیایش با حالِ انسان سازگار می‌شود؛ هم‌راستا با آسان‌گیریِ آیه‌ی ۲۸ همین سوره.

وإذا كنت فيهم فأقمت لهم الصلاة فلتقم طائفة منهم معك وليأخذوا أسلحتهم فإذا سجدوا فليكونوا من ورائكم ولتأت طائفة أخرى لم يصلوا فليصلوا معك وليأخذوا حذرهم وأسلحتهم ود الذين كفروا لو تغفلون عن أسلحتكم وأمتعتكم فيميلون عليكم ميلة واحدة ولا جناح عليكم إن كان بكم أذى من مطر أو كنتم مرضى أن تضعوا أسلحتكم وخذوا حذركم إن الله أعد للكافرين عذابا مهيناَ

برداشت از آیه :در سفر و در هنگامِ بیم، نیایش را کوتاه کنید و به نوبت بپا دارید و هوشیار بمانید؛ و چون آسوده شدید، نیایش را به جای آورید، که نیایش بر باورمندان در هنگام‌های معین بایسته است؛ و یادِ پروردگار در هر حال، ایستاده و نشسته و بر پهلو، بر جای است.

روشنگری:برداشت مفهومی آیات ۱۰۱ و ۱۰۲ و ۱۰۳ با یکدیگر تلفیق گردیده است.
آیه نشان می‌دهد که نیایش با حالِ انسان سازگار می‌شود؛ هم‌راستا با آسان‌گیریِ آیه‌ی ۲۸ همین سوره.

فإذا قضيتم الصلاة فاذكروا الله قياما وقعودا وعلى جنوبكم فإذا اطمأننتم فأقيموا الصلاة إن الصلاة كانت على المؤمنين كتابا موقوتاَ

برداشت از آیه :در سفر و در هنگامِ بیم، نیایش را کوتاه کنید و به نوبت بپا دارید و هوشیار بمانید؛ و چون آسوده شدید، نیایش را به جای آورید، که نیایش بر باورمندان در هنگام‌های معین بایسته است؛ و یادِ پروردگار در هر حال، ایستاده و نشسته و بر پهلو، بر جای است.

روشنگری:برداشت مفهومی آیات ۱۰۱ و ۱۰۲ و ۱۰۳ با یکدیگر تلفیق گردیده است.
آیه نشان می‌دهد که نیایش با حالِ انسان سازگار می‌شود؛ هم‌راستا با آسان‌گیریِ آیه‌ی ۲۸ همین سوره.

ولا تهنوا في ابتغاء القوم إن تكونوا تألمون فإنهم يألمون كما تألمون وترجون من الله ما لا يرجون وكان الله عليما حكيماَ

برداشت از آیه :در جست‌وجوی آنان سست مشوید؛ اگر شما رنج می‌برید، آنان نیز چون شما رنج می‌برند، با این تفاوت که شما به پروردگارِ مهرپرور و سرشتِ الهی امیدی دارید که آنان ندارند.

روشنگری:ابتغاء: چیزی را خواستن، درخواست.
تهنوا: سستی، وهن.

إنا أنزلنا إليك الكتاب بالحق لتحكم بين الناس بما أراك الله ولا تكن للخائنين خصيماَ

برداشت از آیه :این کتاب به راستی بر دلِ من نشانده شده تا به آنچه سرشتِ الهی‌ام می‌نمایاند میانِ مردمان داوری کنم، و پشتیبانِ خیانت‌کاران نباشم.

روشنگری:حق: پروردگار، راستی، درست، روا، عدل، داد، سزاوار.
خصیما: مشکل، دعوی، ستیزه.

واستغفر الله إن الله كان غفورا رحيماَ

برداشت از آیه :از بدی پشیمان باش و لغزشت را با نیکی بپوشان؛ و از آنان که به خود خیانت می‌کنند دفاع مکن، که پروردگارِ مهرپرور خیانت‌پیشه‌ی گناه‌کار را دوست نمی‌دارد.

روشنگری:برداشت مفهومی آیات ۱۰۶ و ۱۰۷ با یکدیگر تلفیق گردیده است.
یختانون انفسهم = به خودشان خیانت می‌کنند. خیانت، پیش از هر کس، ستم بر خویشتن است.
غفور: پوشاننده‌ی بدی‌ها با خوبی‌ها.
استغفار: انجامِ نیکی برای پوشاندنِ بدی و ستم. به آیه‌ی ۱۱۴ سوره‌ی هود رجوع شود: نیکی‌ها بدی‌ها را می‌برند. و به روشنگریِ آیه‌ی ۹۹ همین سوره.

ولا تجادل عن الذين يختانون أنفسهم إن الله لا يحب من كان خوانا أثيماَ

برداشت از آیه :از بدی پشیمان باش و لغزشت را با نیکی بپوشان؛ و از آنان که به خود خیانت می‌کنند دفاع مکن، که پروردگارِ مهرپرور خیانت‌پیشه‌ی گناه‌کار را دوست نمی‌دارد.

روشنگری:برداشت مفهومی آیات ۱۰۶ و ۱۰۷ با یکدیگر تلفیق گردیده است. به روشنگریِ آیه‌ی ۱۰۶ رجوع شود.

يستخفون من الناس ولا يستخفون من الله وهو معهم إذ يبيتون ما لا يرضى من القول وكان الله بما يعملون محيطاَ

برداشت از آیه :از مردمان پنهان می‌دارند و از پروردگارِ مهرپرور پنهان نمی‌توانند داشت، حال آنکه او با ایشان است آنگاه که شبانه سخنی می‌پرورند که نمی‌پسندد.

ها أنتم هؤلاء جادلتم عنهم في الحياة الدنيا فمن يجادل الله عنهم يوم القيامة أم من يكون عليهم وكيلاَ

برداشت از آیه :اینک در این جهان از ایشان دفاع می‌کنید؛ در رستاخیز چه کسی از ایشان دفاع خواهد کرد، یا چه کسی کارگزارشان خواهد بود؟

روشنگری:به آیه‌ی ۴۸ سوره‌ی بقره رجوع شود: در رستاخیز نه یاری در میان است و نه پادرمیانی.

ومن يعمل سوءا أو يظلم نفسه ثم يستغفر الله يجد الله غفورا رحيماَ

برداشت از آیه :و هرکه بدی کند یا بر خود ستم روا دارد، آنگاه پشیمان شود و با نیکی خطای خود را بپوشاند، پروردگارِ مهرپرور را خطاپوش و مهربان می‌یابد.

روشنگری:درباره‌ی عفو و بخشش: نخست آنکه انسان باید از بدیِ خود پشیمان شده باشد، و دیگر آنکه این انسانِ پشیمان برای بهره‌مندی از بخششِ تکوینیِ پروردگار باید به نیکی روی آورده باشد تا خطایش پوشیده شود. پس فرآیندِ عفو و بخشش را پروردگار تعریف و تعبیه کرده، اما به فعل رسیدنش تماماً به دستِ انسانِ باورمند است؛ یعنی انسان با آنکه از پروردگار طلبِ بخشش می‌کند، در عمل خود در جایگاهِ جانشینِ پروردگار خویش را می‌بخشاید.
به آیه‌های ۱۶۰ و ۲۲۲ سوره‌ی بقره، ۱۳۵ سوره‌ی آل عمران، ۱۷ همین سوره، ۸۲ سوره‌ی طه، ۲۵ سوره‌ی شوری، ۷۰ سوره‌ی فرقان، ۵ سوره‌ی طلاق و ۱۱۴ سوره‌ی هود رجوع شود.
نمونه‌ی ستم در آیه‌های ۱۱۰ و ۱۱۱ و ۱۱۲ همین سوره: بهتان زدن، افکندنِ اشتباه و بدرفتاریِ خود بر گردنِ دیگری، و باور نداشتنِ پروردگارِ مهرپرور.