سوره المائده

وإذا جاءوكم قالوا آمنا وقد دخلوا بالكفر وهم قد خرجوا به والله أعلم بما كانوا يكتمونَ

برداشت از آیه :و چون نزدِ شما می‌آیند می‌گویند باور آوردیم، حال آنکه با ناباوری درآمده‌اند و با همان بیرون می‌روند؛ و پروردگارِ مهرپرور به آنچه پنهان می‌دارند داناتر است.

وترى كثيرا منهم يسارعون في الإثم والعدوان وأكلهم السحت لبئس ما كانوا يعملونَ

برداشت از آیه :بسیاری از آنان را می‌بینی که در ستم و دشمنی و خوردنِ ناروا می‌شتابند؛ چه بد است آنچه می‌کنند.

لولا ينهاهم الربانيون والأحبار عن قولهم الإثم وأكلهم السحت لبئس ما كانوا يصنعونَ

برداشت از آیه :چرا دانایان و فرزانگانشان آنان را از گفتارِ ناروا و خوردنِ ناروا بازنمی‌دارند؟ چه بد است آنچه می‌سازند.

روشنگری:آیه، خاموشیِ دانایان را در برابرِ ستم، خود گونه‌ای از ساختنِ ستم می‌داند. به آیه‌ی ۱۰۴ سوره‌ی آل عمران رجوع شود: بازداشتن از زشتی، پیش از هر چیز کردارِ خودِ انسان است.

وقالت اليهود يد الله مغلولة غلت أيديهم ولعنوا بما قالوا بل يداه مبسوطتان ينفق كيف يشاء وليزيدن كثيرا منهم ما أنزل إليك من ربك طغيانا وكفرا وألقينا بينهم العداوة والبغضاء إلى يوم القيامة كلما أوقدوا نارا للحرب أطفأها الله ويسعون في الأرض فسادا والله لا يحب المفسدينَ

برداشت از آیه :گفتند دستِ پروردگار بسته است؛ دستِ خودشان بسته باد و به سببِ این سخن دورباش بشنوند. دستِ او گشاده است و هرگونه بخواهد می‌بخشد. آنچه از سرشتِ الهیِ پیامبر برآمده بر سرکشی و ناباوریِ بسیاری از ایشان می‌افزاید. در زمین به تباهی می‌کوشند و میانشان دشمنی و کینه تا رستاخیز افتاده است؛ هر بار آتشِ جنگی برمی‌افروزند، پیروانِ سرشتِ مهربانِ الهی آن را فرو می‌نشانند. و پروردگارِ مهرپرور تباهکاران را دوست نمی‌دارد.

روشنگری:«ید الله مغلولة» = بسته بودنِ دستِ پروردگار، یعنی پنداشتنِ او به تنگ‌دستی. به آیه‌ی ۱۸۱ سوره‌ی آل عمران رجوع شود که همین پندار را می‌آورد.

ولو أن أهل الكتاب آمنوا واتقوا لكفرنا عنهم سيئاتهم ولأدخلناهم جنات النعيمَ

برداشت از آیه :و اگر کتاب‌داران باور می‌آوردند و نیکوکار می‌شدند، لغزش‌هاشان پوشیده می‌شد و به بوستان‌های پر دهش درمی‌آمدند.

ولو أنهم أقاموا التوراة والإنجيل وما أنزل إليهم من ربهم لأكلوا من فوقهم ومن تحت أرجلهم منهم أمة مقتصدة وكثير منهم ساء ما يعملونَ

برداشت از آیه :و اگر تورات و انجیل و آنچه از سویِ پروردگارشان آمده بپا می‌داشتند، از بالای سر و زیرِ پا روزی می‌یافتند. گروهی از ایشان میانه‌رو هستند، ولی بسیاری‌شان بد می‌کنند.

روشنگری:«امة مقتصدة» = گروهی میانه‌رو. آیه، داوریِ یکسان بر یک جماعت را رد می‌کند. به آیات ۱۱۳ و ۱۱۴ سوره‌ی آل عمران و آیه‌ی ۱۹۹ همان سوره رجوع شود.

يا أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك وإن لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمك من الناس إن الله لا يهدي القوم الكافرينَ

برداشت از آیه :ستمکاران راهِ مهرِ پروردگار را برنمی‌تابند و نخواهند توانست گزندی وارد سازند؛ پس پیامِ برآمده از سرشتِ الهی‌ام را به مردم بازگو می‌کنم، که اگر چنین نکنم، پیام‌آوریِ او را به‌جا نیاورده‌ام.

قل يا أهل الكتاب لستم على شيء حتى تقيموا التوراة والإنجيل وما أنزل إليكم من ربكم وليزيدن كثيرا منهم ما أنزل إليك من ربك طغيانا وكفرا فلا تأس على القوم الكافرينَ

برداشت از آیه :ای کتاب‌داران، تا تورات و انجیل و آنچه از سویِ پروردگارتان آمده بپا ندارید، بر هیچ پایه‌ای نیستید. و آنچه از سرشتِ الهیِ پیامبر برآمده بر سرکشی و ناباوریِ بسیاری از ایشان می‌افزاید؛ پس بر مردمِ ناباور اندوه مخور.

إن الذين آمنوا والذين هادوا والصابئون والنصارى من آمن بالله واليوم الآخر وعمل صالحا فلا خوف عليهم ولا هم يحزنونَ

برداشت از آیه :باورمندان، و آنان که از دیگر راه و رسم‌ها آمده‌اند، هرکه به پروردگارِ مهرپرور و رستاخیز باور آورد و کارِ شایسته کند، نه بیمی بر اوست و نه اندوهی.

روشنگری:این آیه همان است که در آیه‌ی ۶۲ سوره‌ی بقره آمده؛ فرجام به کردار بسته است، نه به نام و هم‌وندی.

لقد أخذنا ميثاق بني إسرائيل وأرسلنا إليهم رسلا كلما جاءهم رسول بما لا تهوى أنفسهم فريقا كذبوا وفريقا يقتلونَ

برداشت از آیه :پیمانِ فرزندانِ اسرائیل گرفته شد و پیام‌آورانی به سویشان آمدند؛ هر بار که پیام‌آوری چیزی می‌آورد که دلخواهِ ایشان نبود، گروهی را دروغ‌گو خواندند و گروهی را کشتند.