سوره الانعام
وأنذر به الذين يخافون أن يحشروا إلى ربهم ليس لهم من دونه ولي ولا شفيع لعلهم يتقونَ
برداشت از آیه :به آنانکه نگران رستاخیز و دیدارِ پروردگارشان هستند اندرز میدهم، شاید به نیکی گرایند، زیرا در رستاخیز جز او پشتیبانی نیست، و جز کردارِ خویش چیزی با انسان نمیآید.
روشنگری:شفیع= پادرمیانی، میانجی، ریش سفیدی، همراهی.
یتقون= پرهیزکاری، پروا، نیکی و مهربانی
ولا تطرد الذين يدعون ربهم بالغداة والعشي يريدون وجهه ما عليك من حسابهم من شيء وما من حسابك عليهم من شيء فتطردهم فتكون من الظالمينَ
برداشت از آیه :آنان را که بامداد و شبانگاه پروردگارِ خویش را میخوانند و رویِ او را میجویند، از خود نمیرانم، که ستمکار خواهم شد، در رستاخیز پاسخگویِ کردارِ خویشتنم و آنان پاسخگویِ کردارشان خواهند بود.
روشنگری:الغَداة و العَشیّ = بامداد و شبانگاه. یُریدونَ وَجهَه = رویِ او را میجویند، یعنی خواستشان خودِ اوست نه بهرهای دیگر.
آیه راندنِ باورمندان را ستم میشمارد، هر چند به نامِ مصلحت باشد.
وكذلك فتنا بعضهم ببعض ليقولوا أهؤلاء من الله عليهم من بيننا أليس الله بأعلم بالشاكرينَ
برداشت از آیه :و اینچنین آنان را با یکدیگر آزمودم، تا بگویند آیا اینانند که از میانِ ما پروردگارِ مهرپرور بر ایشان دهش نهاده است؟ آیا پروردگارِ مهرپرور به سپاسگزاران داناتر نیست؟
روشنگری:مَنَّ اللّٰهُ عَلَیهِم = دهشِ او بر آنان. الشاکرین = سپاسگزاران.
آزمونِ این آیه، آزمونِ مردمان با یکدیگر است؛ برتریجویی خود آزمونی است.
وإذا جاءك الذين يؤمنون بآياتنا فقل سلام عليكم كتب ربكم على نفسه الرحمة أنه من عمل منكم سوءا بجهالة ثم تاب من بعده وأصلح فأنه غفور رحيمَ
برداشت از آیه :و چون باورمندانِ به نشانههای سرشتِ الهی به نزدِ تو آیند، بگو درود بر شما. پروردگارتان مهر را بر خویش نوشته است؛ هر کس از شما از نادانی کارِ بدی کند و سپس پشیمان شود و خویش را به سامان آورد، او خطاپوش و مهربان است.
روشنگری:خوانشِ درونیِ آیه:
درود من به شما باورمندانی که به نزدم می آیید، به شما اطمینان می دهم که پروردگارتان مهربانی را بر خود واجب نموده، و آنگاه که شما از روی ناآگاهی بدی نمودید، چون پشیمان شده و خوبی پیشه نمایید،
این آیه همان مهرِ خودنوشته را در کار نشان میدهد: راهِ بازگشت برای کسی که به نادانی لغزیده، باز است.
«تابَ وَأصلَح» دو چیز است و نه یکی: پشیمانی، و درست کردن. به آیهی ۱۶۰ سورهی بقره و آیهی ۱۳۵ سورهی آل عمران رجوع شود، و به آیهی ۱۲ همین سوره.
او با مهربانی خطایتان را می پوشاند.
یؤمنون =باورمندان
تاب = توبه، پشیمانی از کردار بد و ناشایست.
اصلح = نیکی و مهربانی، خوبی
غفور = پوشانیدن بدی بوسیله خوبی
وكذلك نفصل الآيات ولتستبين سبيل المجرمينَ
برداشت از آیه :و اینچنین نشانهها را روشن میکنم تا راهِ تباهکاران آشکار شود.
روشنگری:نشانه راه(سبیل الله) همان مهربانی است که پروردگار مهرپرور بر خود واجب نموده و نشانه بیراهه(سبیل المجرمین) همان ستمکاری می باشد که کاری خطا است و نباید به آن وارد شد.
نُفَصِّل = جدا جدا و روشن میکنم. لِتَستَبین = تا آشکار شود.
قل إني نهيت أن أعبد الذين تدعون من دون الله قل لا أتبع أهواءكم قد ضللت إذا وما أنا من المهتدينَ
برداشت از آیه :میگویم مرا بازداشتهاند از آنکه آنچه را شما جز پروردگارِ مهرپرور میخوانید پیروی کنم. و میگویم از خواهشهای شما پیروی نمیکنم، که آنگاه گمراه شدهام و از راهیافتگان نیستم.
روشنگری:نُهیتُ = بازداشته شدم. أعبُد = پیروی کنم؛ به واژهی کلیدیِ عبادت رجوع شود. أهواء = خواهشهای نفسِ بدکنش.
قل إني على بينة من ربي وكذبتم به ما عندي ما تستعجلون به إن الحكم إلا لله يقص الحق وهو خير الفاصلينَ
برداشت از آیه :میگویم من بر نشانهای روشن از پروردگارِ خویشم و شما آن را دروغ انگاشتید. آنچه بدان شتاب دارید نزدِ من نیست؛ داوری از آنِ پروردگارِ مهرپرور است، او حقیقت را بازمیگوید و بهترین جداکننده است.
روشنگری:بیّنة = نشانهی روشن. یَقُصُّ الحَقّ = حقیقت را بازمیگوید. خیرُ الفاصِلین = بهترین جداکننده.
آنچه مردمان را از هم جدا میکند کردارِ خودشان است.
قل لو أن عندي ما تستعجلون به لقضي الأمر بيني وبينكم والله أعلم بالظالمينَ
برداشت از آیه :میگویم اگر آنچه بدان شتاب دارید نزدِ من بود، کار میانِ من و شما به پایان رسیده بود؛ و پروردگارِ مهرپرور به ستمکاران داناتر است.
وعنده مفاتح الغيب لا يعلمها إلا هو ويعلم ما في البر والبحر وما تسقط من ورقة إلا يعلمها ولا حبة في ظلمات الأرض ولا رطب ولا يابس إلا في كتاب مبينَ
برداشت از آیه :و کلیدهای نهان نزدِ اوست و جز او کسی آنها را نمیداند. و آنچه در خشکی و دریاست میداند؛ هیچ برگی فرو نمیافتد که او نداند، و هیچ دانهای در تاریکیهای زمین و هیچ تر و خشکی نیست مگر آنکه در نوشتهای روشن است.
روشنگری:مَفاتِحُ الغَیب = کلیدهای نهان. آیه دانشِ او را از بزرگترین — نهانِ هستی تا کوچکترین افتادنِ یک برگ میکشاند. به آیهی ۳ همین سوره و آیهی ۳ سورهی حدید رجوع شود.
وهو الذي يتوفاكم بالليل ويعلم ما جرحتم بالنهار ثم يبعثكم فيه ليقضى أجل مسمى ثم إليه مرجعكم ثم ينبئكم بما كنتم تعملونَ
برداشت از آیه :و اوست که شبهنگام شما را درمیگیرد و آنچه در روز کردهاید میداند، و سپس در روز برمیانگیزدتان تا سرآمدِ نامبرده به پایان رسد؛ آنگاه بازگشتتان به سویِ اوست و از آنچه کردهاید آگاهتان میکند.
روشنگری:یَتَوَفّاکُم بِاللَّیل = شبهنگام شما را درمیگیرد؛ خواب در این آیه مرگی کوچک است.
ما جَرَحتُم = آنچه به دست آوردهاید و کردهاید. أجَلٌ مُسَمّیٰ = سرآمدِ نامبرده، که در آیهی ۲ همین سوره نیز آمد.
نظرات کاربران