سوره الانعام

قل تعالوا أتل ما حرم ربكم عليكم ألا تشركوا به شيئا وبالوالدين إحسانا ولا تقتلوا أولادكم من إملاق نحن نرزقكم وإياهم ولا تقربوا الفواحش ما ظهر منها وما بطن ولا تقتلوا النفس التي حرم الله إلا بالحق ذلكم وصاكم به لعلكم تعقلونَ

برداشت از آیه :می‌گویم بیایید تا آنچه پروردگارتان ناروا کرده بر شما بخوانم: چیزی را انبازِ او نگیرید؛ به پدر و مادر نیکی کنید؛ فرزندانِ خود را از بیمِ بی‌چیزی نکشید، که روزیِ شما و آنان از من است؛ به زشتی‌ها نزدیک نشوید، آشکار و پنهانش؛ و کسی را که خونش ناروا شده مکشید، مگر به حق. این است آنچه سفارشتان کرد تا بیندیشید.
و به مالِ یتیم نزدیک نشوید مگر به نیکوترین شیوه، تا به توانِ خویش رسد؛ و پیمانه و ترازو را به داد تمام دهید، که بر هیچ کس بیش از توانش بار نمی‌نهم؛ و چون سخن گویید به داد گویید، هر چند به زیانِ خویشاوند باشد؛ و پیمانِ پروردگارِ مهرپرور را به سر برید. این است آنچه سفارشتان کرد تا به یاد آورید.
و این راهِ راستِ من است، پس از آن پیروی کنید و پیِ راه‌های دیگر مروید که شما را از راهِ او پراکنده می‌کند. این است آنچه سفارشتان کرد تا نیکوکار شوید.

روشنگری:إملاق = بی‌چیزی و تنگدستی. فَواحِش = زشتی‌ها. أشُدّ = توانمندی و رسیدگی. وُسع = توان. السُّبُل = راه‌های پراکنده.
عَهدِ اللّٰه = همان پیمانِ الست.
این برداشتِ مشترکِ سه آیه است، و هر سه با یک جمله بسته می‌شوند: این است آنچه سفارشتان کرد.
این سه آیه در برابرِ آیات ۱۳۶ تا ۱۵۰ نشسته‌اند: آنجا مرزهای ساختگی بود و اینجا مرزهای راستین، و همه از جنسِ مهر و داد است نه از جنسِ خوراک.
چکیده سه آیه 151تا153:
- پروردگارتان را آفریننده و برتر از هرکس و هر چیز دانسته و به پیمان او وفادار بمانید.
- به پدر و مادر خود زیاده نیکوئی کنید.
- فرزندان خود را از بيم تنگدستى به نابودی نکشانید، روزی شما و آنان دستیاب است.
- به كارهاى ناپسند چه آشکارا و چه پنهان نزدیک مشويد.
- کشتن انسان ها مگر برای دفع ستم ناروا باشد.
- به مال يتيم که به حد رشد نرسیده، جز به نحوى نیکو نزدیک مشويد.
- پيمانه و ترازو را به عدالت تمام بپيماييد.
- چون گواهی دهید به دادگرى باشد، هر چند درباره خويشاوندتان باشد.

ولا تقربوا مال اليتيم إلا بالتي هي أحسن حتى يبلغ أشده وأوفوا الكيل والميزان بالقسط لا نكلف نفسا إلا وسعها وإذا قلتم فاعدلوا ولو كان ذا قربى وبعهد الله أوفوا ذلكم وصاكم به لعلكم تذكرونَ

برداشت از آیه :می‌گویم بیایید تا آنچه پروردگارتان ناروا کرده بر شما بخوانم: چیزی را انبازِ او نگیرید؛ به پدر و مادر نیکی کنید؛ فرزندانِ خود را از بیمِ بی‌چیزی نکشید، که روزیِ شما و آنان از من است؛ به زشتی‌ها نزدیک نشوید، آشکار و پنهانش؛ و کسی را که خونش ناروا شده مکشید، مگر به حق. این است آنچه سفارشتان کرد تا بیندیشید.
و به مالِ یتیم نزدیک نشوید مگر به نیکوترین شیوه، تا به توانِ خویش رسد؛ و پیمانه و ترازو را به داد تمام دهید، که بر هیچ کس بیش از توانش بار نمی‌نهم؛ و چون سخن گویید به داد گویید، هر چند به زیانِ خویشاوند باشد؛ و پیمانِ پروردگارِ مهرپرور را به سر برید. این است آنچه سفارشتان کرد تا به یاد آورید.
و این راهِ راستِ من است، پس از آن پیروی کنید و پیِ راه‌های دیگر مروید که شما را از راهِ او پراکنده می‌کند. این است آنچه سفارشتان کرد تا نیکوکار شوید.

روشنگری:إملاق = بی‌چیزی و تنگدستی. فَواحِش = زشتی‌ها. أشُدّ = توانمندی و رسیدگی. وُسع = توان. السُّبُل = راه‌های پراکنده.
عَهدِ اللّٰه = همان پیمانِ الست.
این برداشتِ مشترکِ سه آیه است، و هر سه با یک جمله بسته می‌شوند: این است آنچه سفارشتان کرد.
این سه آیه در برابرِ آیات ۱۳۶ تا ۱۵۰ نشسته‌اند: آنجا مرزهای ساختگی بود و اینجا مرزهای راستین، و همه از جنسِ مهر و داد است نه از جنسِ خوراک.
چکیده سه آیه 151تا153:
- پروردگارتان را آفریننده و برتر از هرکس و هر چیز دانسته و به پیمان او وفادار بمانید.
- به پدر و مادر خود زیاده نیکوئی کنید.
- فرزندان خود را از بيم تنگدستى به نابودی نکشانید، روزی شما و آنان دستیاب است.
- به كارهاى ناپسند چه آشکارا و چه پنهان نزدیک مشويد.
- کشتن انسان ها مگر برای دفع ستم ناروا باشد.
- به مال يتيم که به حد رشد نرسیده، جز به نحوى نیکو نزدیک مشويد.
- پيمانه و ترازو را به عدالت تمام بپيماييد.
- چون گواهی دهید به دادگرى باشد، هر چند درباره خويشاوندتان باشد.

وأن هذا صراطي مستقيما فاتبعوه ولا تتبعوا السبل فتفرق بكم عن سبيله ذلكم وصاكم به لعلكم تتقونَ

برداشت از آیه :می‌گویم بیایید تا آنچه پروردگارتان ناروا کرده بر شما بخوانم: چیزی را انبازِ او نگیرید؛ به پدر و مادر نیکی کنید؛ فرزندانِ خود را از بیمِ بی‌چیزی نکشید، که روزیِ شما و آنان از من است؛ به زشتی‌ها نزدیک نشوید، آشکار و پنهانش؛ و کسی را که خونش ناروا شده مکشید، مگر به حق. این است آنچه سفارشتان کرد تا بیندیشید.
و به مالِ یتیم نزدیک نشوید مگر به نیکوترین شیوه، تا به توانِ خویش رسد؛ و پیمانه و ترازو را به داد تمام دهید، که بر هیچ کس بیش از توانش بار نمی‌نهم؛ و چون سخن گویید به داد گویید، هر چند به زیانِ خویشاوند باشد؛ و پیمانِ پروردگارِ مهرپرور را به سر برید. این است آنچه سفارشتان کرد تا به یاد آورید.
و این راهِ راستِ من است، پس از آن پیروی کنید و پیِ راه‌های دیگر مروید که شما را از راهِ او پراکنده می‌کند. این است آنچه سفارشتان کرد تا نیکوکار شوید.

روشنگری:إملاق = بی‌چیزی و تنگدستی. فَواحِش = زشتی‌ها. أشُدّ = توانمندی و رسیدگی. وُسع = توان. السُّبُل = راه‌های پراکنده.
عَهدِ اللّٰه = همان پیمانِ الست.
این برداشتِ مشترکِ سه آیه است، و هر سه با یک جمله بسته می‌شوند: این است آنچه سفارشتان کرد.
این سه آیه در برابرِ آیات ۱۳۶ تا ۱۵۰ نشسته‌اند: آنجا مرزهای ساختگی بود و اینجا مرزهای راستین، و همه از جنسِ مهر و داد است نه از جنسِ خوراک.
چکیده سه آیه 151تا153:
- پروردگارتان را آفریننده و برتر از هرکس و هر چیز دانسته و به پیمان او وفادار بمانید.
- به پدر و مادر خود زیاده نیکوئی کنید.
- فرزندان خود را از بيم تنگدستى به نابودی نکشانید، روزی شما و آنان دستیاب است.
- به كارهاى ناپسند چه آشکارا و چه پنهان نزدیک مشويد.
- کشتن انسان ها مگر برای دفع ستم ناروا باشد.
- به مال يتيم که به حد رشد نرسیده، جز به نحوى نیکو نزدیک مشويد.
- پيمانه و ترازو را به عدالت تمام بپيماييد.
- چون گواهی دهید به دادگرى باشد، هر چند درباره خويشاوندتان باشد.

ثم آتينا موسى الكتاب تماما على الذي أحسن وتفصيلا لكل شيء وهدى ورحمة لعلهم بلقاء ربهم يؤمنونَ

برداشت از آیه :برای آن که دیدارِ پروردگارشان در رستاخیز را باور نمایند، موسی در جایگاهِ احسنِ تقویم، کتابی کامل و راهنما که در آن راهِ رسیدن به مهربانی برای هرچیز روشن بود را آورد.

روشنگری:به نظر می رسد منظور "علی الذی احسن" همان موسی است که به مقام احسن یا احسن تقویم که اعلی مرتبه مقام انسان و همان رتبه جانشینی پروردگار مهرپرور باشد، رسیده است.

وهذا كتاب أنزلناه مبارك فاتبعوه واتقوا لعلكم ترحمونَ

برداشت از آیه :و تا این که به مهربانی و نیکوکاری گرائید، پیامبر این کتابِ فرخنده را آورد.

روشنگری:واتقوا = نیکوکاری
ترحمون = به مهربانی گرائید.

أن تقولوا إنما أنزل الكتاب على طائفتين من قبلنا وإن كنا عن دراستهم لغافلينَ

برداشت از آیه :تا نگویید کتاب تنها بر دو گروهِ پیش از ما فرو آمد و ما از آموزه‌های آنان بی‌خبر بودیم.

روشنگری:طائِفَتَین = دو گروه، یعنی کتابدارانِ پیشین. دِراسَة = آموزه و درس.

أو تقولوا لو أنا أنزل علينا الكتاب لكنا أهدى منهم فقد جاءكم بينة من ربكم وهدى ورحمة فمن أظلم ممن كذب بآيات الله وصدف عنها سنجزي الذين يصدفون عن آياتنا سوء العذاب بما كانوا يصدفونَ

برداشت از آیه :یا نگویید اگر کتاب بر ما فرو می‌آمد، راه‌یافته‌تر از آنان می‌شدیم. پس نشانه‌ای روشن از پروردگارتان به شما رسید و راهنما و مهر. و کدام ستم بزرگ‌تر از آن است که کسی نشانه‌های سرشتِ الهی را دروغ انگارد و از آن روی بگرداند؟ روی‌گردانان را به سزای همان روی‌گردانی رنجی بد خواهد رسید.

روشنگری:صَدَفَ = روی گرداند.

هل ينظرون إلا أن تأتيهم الملائكة أو يأتي ربك أو يأتي بعض آيات ربك يوم يأتي بعض آيات ربك لا ينفع نفسا إيمانها لم تكن آمنت من قبل أو كسبت في إيمانها خيرا قل انتظروا إنا منتظرونَ

برداشت از آیه :آیا جز این را چشم دارند که کارگزارانِ هستی به نزدشان آیند، یا پروردگارت، یا پاره‌ای از نشانه‌های او؟ روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت بیاید، باورِ کسی که پیش از آن باور نیاورده یا در باورِ خویش نیکی نیندوخته، سودش نمی‌دهد. می‌گویم چشم به راه باشید، من نیز چشم به راهم.

روشنگری:باور در واپسین دم سودی ندارد، چون باور بی کردارِ نیکو میوه نمی‌دهد؛ و آیه خودِ این شرط را می‌آورد: یا در باورِ خویش نیکی اندوخته باشد.

إن الذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا لست منهم في شيء إنما أمرهم إلى الله ثم ينبئهم بما كانوا يفعلونَ

برداشت از آیه :آنان که وجدانِ الهیِ خویش را پاره پاره کردند و دسته دسته شدند، من را با آنان کاری نیست؛ آنان از آنچه می‌کردند در رستاخیز آگاه می‌شوند.

من جاء بالحسنة فله عشر أمثالها ومن جاء بالسيئة فلا يجزى إلا مثلها وهم لا يظلمونَ

برداشت از آیه :هر که نیکی آورد، ده برابرش از آنِ اوست؛ و هر که بدی آورد، جز همانندش سزا نمی‌یابد، و بر آنان ستم نمی‌رود.

روشنگری:مهر در ترازو سنگین‌تر است: نیکی ده برابر و بدی به اندازه‌ی خود.