سوره البقره

يا أيها الناس اعبدوا ربكم الذي خلقكم والذين من قبلكم لعلكم تتقونَ

برداشت از آیه :ای مردمان، از پروردگارِ مهرپرور پیروی کنید که شما و پیشینیانتان را آفرید، و از سرشتِ الهی که دهشِ اوست، باشد که در شمارِ مهرورزان درآیید.

روشنگری:دهشِ پروردگارِ مهرپرور همان سرشتِ الهی است که در آفرینش در انسان دمیده شد.
عبادت در این دفتر پیروی و سرسپردن است؛ به واژه‌ی کلیدیِ عبادت رجوع شود.

الذي جعل لكم الأرض فراشا والسماء بناء وأنزل من السماء ماء فأخرج به من الثمرات رزقا لكم فلا تجعلوا لله أندادا وأنتم تعلمونَ

برداشت از آیه :پروردگارِ مهرپرور، آفریننده‌ی هستی و روزی دهنده‌ی انسان است؛ سرشتِ الهی دهشِ اوست، نفسِ بدکنش را انباز آن مگیرید.

وإن كنتم في ريب مما نزلنا على عبدنا فأتوا بسورة من مثله وادعوا شهداءكم من دون الله إن كنتم صادقينَ

برداشت از آیه :سخنِ من برخاسته از سرشتِ الهیِ من است؛ نفس‌هایِ بدکنش را یارایِ هم‌سنجی با آن نیست.

روشنگری:و قرآن سخنِ پیامبر است، چون او احسن تقویم است و سرشتِ راستینِ او متجلی گشته. آنکه با این سخن در ستیز است، نفسِ بدکنشِ اوست.

فإن لم تفعلوا ولن تفعلوا فاتقوا النار التي وقودها الناس والحجارة أعدت للكافرينَ

برداشت از آیه :پس نیکی بورزید، که در رستاخیز، دل‌هایِ سختِ ستمگران در آتشِ حسرت خواهد سوخت.

وبشر الذين آمنوا وعملوا الصالحات أن لهم جنات تجري من تحتها الأنهار كلما رزقوا منها من ثمرة رزقا قالوا هذا الذي رزقنا من قبل وأتوا به متشابها ولهم فيها أزواج مطهرة وهم فيها خالدونَ

برداشت از آیه :مردان و زنانِ باورمندِ مهربان را به پردیسی جاوید، زیبا و سرشار از دهش مژده باد، که این همه پاداشِ کردارِ نیکِ آنان است.

إن الله لا يستحيي أن يضرب مثلا ما بعوضة فما فوقها فأما الذين آمنوا فيعلمون أنه الحق من ربهم وأما الذين كفروا فيقولون ماذا أراد الله بهذا مثلا يضل به كثيرا ويهدي به كثيرا وما يضل به إلا الفاسقينَ

برداشت از آیه :از مثال‌هایِ کوچک و بزرگِ سرشتِ الهیِ انسان، مهرورزانِ باورمند راه می‌یابند و ناباورمندانِ ستمکار به بیراهه می‌روند.

الذين ينقضون عهد الله من بعد ميثاقه ويقطعون ما أمر الله به أن يوصل ويفسدون في الأرض أولئك هم الخاسرونَ

برداشت از آیه :آنان‌که برخلافِ سرشتِ الهیِ خود ستم می‌کنند، پیمانِ الست را شکسته‌اند و زیان می‌بینند.

كيف تكفرون بالله وكنتم أمواتا فأحياكم ثم يميتكم ثم يحييكم ثم إليه ترجعونَ

برداشت از آیه :پروردگاری را که انسان را از نیستی به هستی آورد، سپس به نیستی برد، و آنگاه در رستاخیز دوباره هستی بخشید، انکار نتوانم.

روشنگری:در آیاتی که از آفرینش سخن می‌گویند، برداشت به سوم‌شخص می‌ماند؛ زیرا پیامبر خود آفریده است، نه آفریدگار.

هو الذي خلق لكم ما في الأرض جميعا ثم استوى إلى السماء فسواهن سبع سماوات وهو بكل شيء عليمَ

برداشت از آیه :او دانای کل است، افلاک را استوار ساخت و در زمین، فراوان برای انسان بیافرید.

وإذ قال ربك للملائكة إني جاعل في الأرض خليفة قالوا أتجعل فيها من يفسد فيها ويسفك الدماء ونحن نسبح بحمدك ونقدس لك قال إني أعلم ما لا تعلمونَ

برداشت از آیه :پروردگارِ مهرپرور به کارگزارانِ هستی فرمود من در زمین جانشینی می‌گمارم. گفتند آیا کسی را می‌گماری که در آن تباهی کند و خون بریزد، و ما تو را می‌ستاییم و پاک می‌دانیم؟ فرمود من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید.

روشنگری:پروردگار مهرپرور از آیه 30 تا آیه 34 سوره بقره، آیه 70 الاسراء، آیه 14 مؤمنون، آیه 72 ص، آیه 30 روم، آیه 72 احزاب، آیه 39 نجم، آیات 14 و 15 قیامت، آیه 6 انشقاق، آیه 8 شمس، آیه 4و5 تین، آیات 6،7،8 زلزله و آیه 6 عادیات، رتبه‌ها و امتیازات اعطایی به انسان را نام می‌برد:
1- انسان را جانشین خود بر روی زمین معرفی می‌کند.
2- فرشتگان را از شناخت کامل انسان عاجز قلمداد می‌کند.
3- با آموزش اسماء، دانایی انسان را به کمال می‌رساند.
4- افزونی دانایی انسان را نسبت به فرشتگان به نمایش می‌گذارد.
5- فرمود تا فرشتگان انسان را ستایش نموده و در خدمت او قرارگیرند.
6- فرمود فرزندان آدم را گرامی داشته و بر بسیاری برتری بخشیده.
7- پروردگار مهرپرور خشکی و دریا را تحت سلطه فرزندان آدم قرار داد و چیزهای پاکیزه را روزی او نمود.
8- پروردگار بخاطر کمال خلقت انسان برخود درود و آفرین می‌گوید.
9- پروردگار پس از آفرینش اولیه انسان از روح خود در انسان می‌دمد.
10- پروردگار انسان را بر سرشتِ مهرِ خویش آفریده است.
11- انسان کوچک اندام چه شجاع و پرتوان است، او اراده و سرشتِ الهی را که عظمت کهکشان‌ها در برابرش ناچیز است را با خود دارد.
12- فرمود انسان هرچه را بخواهد از راه تلاش به‌دست آورد.
13- فرمود انسان بر درون خود آگاه است.
14- فرمود انسان حتی آنگاه که بهانه می‌تراشد، بر درون خود آگاه است.
15- فرمود اگرچه با رنج و تلاش فراوان، لیکن انسان به پروردگارش خواهد رسید.
16- اختیار بدکاری و نیکوکاری در وجود انسان بنا نهاده شده است.
17- آفرینش انسان نیکو ترین مرتبه از آفرینش هستی است.
18- آفرینشِ انسان نیکوترین مرتبه‌ی آفرینشِ هستی است (احسن تقویم)، و همین انسان به پست‌ترین مرتبه نیز فرو می‌افتد (اسفل سافلین). احسن تقویم حدِ اعلای سرشتِ الهی در انسان است و اسفل سافلین پایین‌ترین حدِ نفسِ بدکنش، همان که در آیه‌ی ۱۷۹ سوره‌ی اعراف و آیه‌ی ۴۴ سوره‌ی فرقان «کالانعام بل هم اضل» خوانده شده. آیه‌ی ۱۷۹ اعراف سببِ آن را خود می‌گوید: دل دارند و با آن درنمی‌یابند، چشم دارند و نمی‌بینند، گوش دارند و نمی‌شنوند. به آیات ۸ تا ۱۰ سوره‌ی شمس نیز رجوع شود که هر دو راه را در خودِ نفس می‌نهد، و به آیه‌ی ۶ سوره‌ی تین که راهِ بازگشت را باور و کردارِ شایسته می‌خوانَد.
19- در روز رستاخیز هر کس به اندازه وزن ذره ای نیکی کرده آن را خواهد دید ، و هرکس به اندازه وزن ذره ای بدی نموده آن را خواهد دید.
20- و با این همه انسان در برابر پروردگارش ناسپاس است