سوره الاعراف

وإذ نتقنا الجبل فوقهم كأنه ظلة وظنوا أنه واقع بهم خذوا ما آتيناكم بقوة واذكروا ما فيه لعلكم تتقونَ

برداشت از آیه :کتاب چون کوهی سایه‌افکن بر سرشان ایستاد و پنداشتند بر آنان فرود می‌آید: آنچه را یافتید استوار بگیرید و آنچه در آن است به یاد دارید تا نیکوکار شوید.

وإذ أخذ ربك من بني آدم من ظهورهم ذريتهم وأشهدهم على أنفسهم ألست بربكم قالوا بلى شهدنا أن تقولوا يوم القيامة إنا كنا عن هذا غافلينَ

برداشت از آیه :سرشتِ مهربانِ انسان خود گواهی می‌دهد که پروردگارِ مهرپرور آفریدگارِ اوست؛ پس در رستاخیز دستاویزی برای ستم‌هایِ خود ندارد.

روشنگری:این گواهی همان پیمانِ الست است؛ انسان بر نفسِ خود بیناست. به آیه‌ی ۱۴ سوره‌ی قیامت رجوع شود.

أو تقولوا إنما أشرك آباؤنا من قبل وكنا ذرية من بعدهم أفتهلكنا بما فعل المبطلونَ

برداشت از آیه :تا نگویند پدرانمان همتا آورده بودند و ما در پیِ آنان آمدیم، پس چرا به کردارِ تباه‌کاران گرفتار شویم.

وكذلك نفصل الآيات ولعلهم يرجعونَ

برداشت از آیه :و روشنگری‌ها این‌گونه جدا جدا بیان می‌شود، تا بازگردند.

واتل عليهم نبأ الذي آتيناه آياتنا فانسلخ منها فأتبعه الشيطان فكان من الغاوينَ

برداشت از آیه :داستانِ کسی را بر شما می‌خوانم که نشانه‌ها را یافت و از آنها بیرون خزید؛ و از نفسِ بدکنش پیروی کرد و از گمراهان شد.

ولو شئنا لرفعناه بها ولكنه أخلد إلى الأرض واتبع هواه فمثله كمثل الكلب إن تحمل عليه يلهث أو تتركه يلهث ذلك مثل القوم الذين كذبوا بآياتنا فاقصص القصص لعلهم يتفكرونَ

برداشت از آیه :بیندیشید، او می‌توانست با همان نشانه‌ها بالا رود، ولی به خاک چسبید و از هوای خود هم‌چون چارپایان پیروی کرد.

ساء مثلا القوم الذين كذبوا بآياتنا وأنفسهم كانوا يظلمونَ

برداشت از آیه :چه بد است داستانِ مردمی که نشانه‌ها را دروغ انگاشتند و بر خود ستم کردند.

من يهد الله فهو المهتدي ومن يضلل فأولئك هم الخاسرونَ

برداشت از آیه :هرکه راهِ مهرِ پروردگار را برگزیند راه یافته است، و هرکه آن را گم کند زیان‌کار است.

ولقد ذرأنا لجهنم كثيرا من الجن والإنس لهم قلوب لا يفقهون بها ولهم أعين لا يبصرون بها ولهم آذان لا يسمعون بها أولئك كالأنعام بل هم أضل أولئك هم الغافلونَ

برداشت از آیه :بسیاری از دانایانِ دیوسیرت و پیروانِ آنان خود را به آتشِ حسرتِ رستاخیز می‌سپارند: دل دارند و نمی‌فهمند، چشم دارند و نمی‌بینند، گوش دارند و نمی‌شنوند؛ چون چارپایانند، بلکه گمراه‌تر، و همانا بی‌خبرانند.

ولله الأسماء الحسنى فادعوه بها وذروا الذين يلحدون في أسمائه سيجزون ما كانوا يعملونَ

برداشت از آیه :نام‌های نیکو از آنِ پروردگارِ مهرپرور است؛ او را به همان نام‌ها بخوانید، و آنان را که در نام‌های او کژی می‌کنند وا گذارید؛ کردارِ خویش را خواهند یافت.

روشنگری:فادعوه بها = او را به همان نام‌ها بخوانید؛ راهِ شناختن و خواندنِ او نام‌های اوست.
یلحدون فی اسمائه = کژ کردنِ نام‌های او، یعنی نسبت دادنِ آنچه در آن نام‌ها نیست.
به آیه‌ی ۲۳ سوره‌ی نجم رجوع شود: نام‌هایی که خود و پدرانشان نهاده‌اند هیچ پشتوانه‌ای ندارند.
به آیه‌ی ۲۴ سوره‌ی حشر رجوع شود: نام‌های نیکو از آنِ آفریننده‌ی صورت‌پرداز است.
به آیه‌ی ۱۱۰ سوره‌ی اسراء رجوع شود: به هر نامی بخوانید، نام‌های نیکو از آنِ اوست.
به واژه‌ی کلیدیِ دعاء رجوع شود.