سوره الاعراف

الذين اتخذوا دينهم لهوا ولعبا وغرتهم الحياة الدنيا فاليوم ننساهم كما نسوا لقاء يومهم هذا وما كانوا بآياتنا يجحدونَ

برداشت از آیه :ستمکارانی که راه و رسمِ خود را بازیچه گرفتند و فریفته‌ی این جهان شدند، رستاخیز را از یاد بردند؛ و امروز همان فراموشی به آنان بازمی‌گردد.

روشنگری:دین = راه و رسم. به واژه‌ی کلیدیِ دین رجوع شود.

ولقد جئناهم بكتاب فصلناه على علم هدى ورحمة لقوم يؤمنونَ

برداشت از آیه :قرآن را با آگاهی روشن و جدا جدا آوردم؛ رهنمون و مهری برای باورمندان.

هل ينظرون إلا تأويله يوم يأتي تأويله يقول الذين نسوه من قبل قد جاءت رسل ربنا بالحق فهل لنا من شفعاء فيشفعوا لنا أو نرد فنعمل غير الذي كنا نعمل قد خسروا أنفسهم وضل عنهم ما كانوا يفترونَ

برداشت از آیه :آنان که پیام را از یاد بردند، چون فرجامش را ببینند می‌گویند پیام‌آوران راست گفتند؛ آیا پادرمیان یا راهِ بازگشتی هست؟ به خود زیان زده‌اند و پندارهایشان نقش بر آب شده است.

إن ربكم الله الذي خلق السماوات والأرض في ستة أيام ثم استوى على العرش يغشي الليل النهار يطلبه حثيثا والشمس والقمر والنجوم مسخرات بأمره ألا له الخلق والأمر تبارك الله رب العالمينَ

برداشت از آیه :فرخنده باد پروردگارِ جهانیان، آفریننده‌ی هستی، که افلاک را در گردشی زیبا و بسامان روان داشت؛ و آفرینش و فرمان، هر دو، از آنِ اوست.

روشنگری:في ستة أيام = در زمانی اندک.
ثم استوى على العرش = افلاک استقرار یافت.
يغشي الليل النهار = تاریکی را با نور بپوشاند.
يطلبه حثيثا = با گرانشی شتابناک.
مسخراتٍ بأمرِه = به فرمانِ او روانند.
له الخلق والأمر = صاحب اختیار جهان.

ادعوا ربكم تضرعا وخفية إنه لا يحب المعتدينَ

برداشت از آیه :پروردگارِ خویش را فروتنانه و در خلوتِ دل بخوانید، که او گزافکاران را دوست نمی‌دارد.

ولا تفسدوا في الأرض بعد إصلاحها وادعوه خوفا وطمعا إن رحمت الله قريب من المحسنينَ

برداشت از آیه :زمینِ سامان‌یافته را تباه نکنید و او را با بیم و امید بخوانید، که مهرِ او به نیکوکاران نزدیک است.

وهو الذي يرسل الرياح بشرا بين يدي رحمته حتى إذا أقلت سحابا ثقالا سقناه لبلد ميت فأنزلنا به الماء فأخرجنا به من كل الثمرات كذلك نخرج الموتى لعلكم تذكرونَ

برداشت از آیه :بادها مژده‌رسانِ مهرِ پروردگارند و ابرِ گران بر زمینِ مرده می‌بارد تا سبز و شکوفا گردد؛ برخاستنِ مردگان نیز چنین است.

والبلد الطيب يخرج نباته بإذن ربه والذي خبث لا يخرج إلا نكدا كذلك نصرف الآيات لقوم يشكرونَ

برداشت از آیه :مردمان سپاسگزار می‌دانند که بر سامانِ نهاده‌ی هستی، سرشتِ الهی مانند نسیم و باران زاینده است و نفسِ بدکنش مانند بادِ سوزان و شوره‌زار سترون.

روشنگری:البلد الطیب و الذی خبث: زمینِ پاک و زمینِ شوره، که در برداشت به سرشتِ الهی و نفسِ بدکنش برگردانده شده‌اند.
نکد: اندک و بی‌بر.
نقشِ اذن در این آیه آن است که رویشِ زمین بر قانونِ خودِ طبیعت روی می‌دهد؛ روشن‌ترین نمونه‌ی اذن به معنای سامان، نه اجازه‌ی موردی. همین را آیه‌ی ۲۵ سوره‌ی ابراهیم با قیدِ کل حین می‌آورد.
به آیه‌ی ۵۷ همین سوره رجوع شود که جفتِ این آیه است و باد و باران و زمینِ مرده را می‌آورد.
به واژه‌ی کلیدیِ اذن رجوع شود.

لقد أرسلنا نوحا إلى قومه فقال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره إني أخاف عليكم عذاب يوم عظيمَ

برداشت از آیه :نوح به مردمانش گفت تنها راهِ مهرِ پروردگار را پیروی کنید؛ که بر شما از رنجِ روزی بزرگ بیمناکم.

قال الملأ من قومه إنا لنراك في ضلال مبينَ

برداشت از آیه :و سرکردگانِ مردمش گفتند تو را در گمراهیِ آشکار می‌بینیم.